Straż Pożarna
W miarę rozwoju gminy, wzrostu liczby gospodarstw i zamożności mieszkańców, powstała w Piotrowicach straż pożarna. Już w roku 1900 opiekunem straży pożarnej dla gminy Piotrowice był żyd Israel Simon. W okresie przedwojennym remiza straży pożarnej znajdowała się przy obecnej ul. Armii Krajowej koło gospodarstwa Józefa Gierlotki (Krawca). W remizie tej znajdował się, konny wóz strażacki oraz sprzęt do gaszenia pożarów: węże i drabiny. Konie udostępniali najbliżsi gospodarze: Paweł Gwóźdź, Michał Gwóźdź i Józef Gierlotka. W budynku tym był również areszt, w którym Policja przetrzymywała zatrzymanych. Remiza w Piotrowicach została wyposażona w samochodowy wóz strażacki dopiero podczas II wojny światowej.
Drużyna straży pożarnej składała się z dwóch sekcji po siedmiu strażaków. W Piotrowicach były trzy stacje zgłaszania pożaru u: Franciszka Gepferta, Fryderyka Tomali i Jana Suchego. Każdy z nich posiadał trąbkę strażacką, której sygnałem wzywał do pożaru.
W 1938 roku przy Ochotniczej Straży Pożarnej w Piotrowicach Śl. rozpoczęła działalność Żeńska Służba Samarytańsko-Pożarnicza skupiająca sześć dziewcząt w wieku 16-18 lat. Komendantką drużyny była Jadwiga Mendecka (Limańska), a do drużyny należały: Jadwiga Kurdziel, Helena Żychoń, Marta Żychoń, Maria Limańska i Łucja Kuś. Uroczyście świętowano dzień św. Floriana – patrona strażaków. W wigilię święta organizowano capstrzyk i przemarsz strażaków z pochodniami ulicami Piotrowic. W dniu św. Floriana odbywały się pokazy sprzętu i prezentacja strażackich umiejętności. Wieczorem była zabawa w restauracji Krawczyka lub Ciepłego. Przy straży pożarnej zbierali się muzykanci orkiestry dętej. Muzykanci ci grali zawsze na procesji Bożego Ciała oraz koncertowali w parku na Zadolu.
Kronika szkoły odnotowuje oprócz dat pożarów szkoły, wielki pożar w Piotrowicach w listopadzie 1926 roku, podczas którego silny wiatr przeniósł ogień na wiele domów. Po II wojnie światowej sprzęt strażacki przeniesiono do pomieszczeń byłego warsztatu stolarskiego pana Alojzego Barchańskiego na ul. Fredry przed targowiskiem: Barchański zginął podczas wojny i wybudowane pomieszczenia stolarni stały puste. Wykorzystano je, więc jako pomieszczenie na samochody strażackie.
Ochotnicza Straż Pożarna w Piotrowicach w ramach gminy obejmowała ochronę pożarową nad Ochojcem i Kostuchną. W Kostuchnie porą letnią gmina powoływała stróża nocnego, który czuwał nad bezpieczeństwem pożarowym. W razie pożaru wszyscy mieszkańcy mieli obowiązek brać udział w gaszeniu. W 1923 roku mieszkańcy Kostuchny postanowili założyć Ochotniczą Straż Pożarną w Kostuchnie. Na zebraniu 17.09.1923 roku poprowadzonym przez Komendantury członka OSP – Piotrowice, druha Krawczyka zapisało się do straży 30 ochotników z Kostuchny. Wybrano pierwsze władze strażackie. Strażacy początkowo nie mieli mundurów, a tylko białe opaski z pieczątką na rękawach. Na remizę strażacką w Kostuchnie przeznaczono szopę na placu szkolnym. Zarządzenie miejscowych władz nakazywało miejscowym gospodarzom obowiązek dostarczania koni do przewozu sikawki w razie pożaru. OSP – Kostuchna uczestniczyła często w akcjach gaszenia pożarów w Piotrowicach, Podlesiu, Murckach i Zarzeczu. Urząd Gminy w Piotrowicach zakupił w 1936 roku 40 m węży tłocznych dla OSP w Kostuchnie.
W 1950 roku OSP – Kostuchna otrzymała samochód marki “Mewa” a w 1952 “Gaz a następnie “Lublin”. Uchwałą Rady Narodowej w Kostuchnie z dnia 19 lutego 1968 r. podjęto decyzję o budowie nowej remizy strażackiej. Remizę budowali strażacy społecznie, a oddano ją do użytku w 1972 roku. W 70. rocznicę istnienia OSP – Kostuchna otrzymała nowy sztandar. Obecnie dysponuje samochodem bojowym “Jelcz”, samochodem “Żuk” oraz motoprzyczepą – “Polonia”. W roku 2000 Urząd Miasta sfinansował nowoczesny samochód pożarniczy.
Po włączeniu Piotrowic do miasta Katowice ochroną przeciwpożarową zajmowała się Zawodowa Straż Pożarna w Katowicach. Straż Pożarowa dla dzielnic południowych znajdowała się również w Starej Ligocie przy ul. Hetmańskiej. W roku 1986 przy ul. T. Kościuszki wybudowano nową dużą remizę Zawodowej Straży Pożarnej wyposażoną w specjalistyczny sprzęt pożarniczy i ratowniczy.
Źródło: Stefan Gierlotka: “Piotrowice Śląskie. Monografia dzielnicy miasta Katowice” Wydawnictwo Śląsk Katowice 2002
