Piotrowice Katowice

Przez Piotrowice prowadził prastary trakt handlowy wiodący od Krakowa do Wrocławia, którym wożono m.in. sól z Wieliczki. Najstarsza droga biegła z Mysłowic przez Piotrowice do Mikołowa. Droga ta zlokalizowana była w Piotrowicach wzdłuż obecnej ul. Wojska Polskiego i ul. Jaworowej (dawna Mysłowicka). Na granicy Piotrowic (dziś Ochojec) do połowy XVII wieku pobierano dla księcia pszczyńskiego cło drogowe – myto. Drogą tą przejeżdżał w 1655 roku uciekający przed Szwedami król polski Jan Kazimierz.

W Piotrowicach ta droga przebiegała blisko rzeki Mlecznej, nad którą budowano domy. Drogę tę zwano Furmańcem. Jest ujęta na mapie Hindenberga z roku 1636. Był to zwykły gościniec, którym jeżdżono konno. Połączenia z sąsiednimi wsiami przebiegały przez miedze.

W roku 1824 ukończono na Górnym Śląsku utwardzanie pierwszej szosy: Wrocław – Opole – Gliwice – Mikołów – Bieruń – Oświęcim – Kraków. Drogę tę zbudowano na koszt państwa. Zastąpiła ona starodawny szlak Krakowsko- Wrocławski przebiegający przez Piotrowice w czasach, gdy kolei żelaznych jeszcze nie budowano.

W roku 1851 Zarząd Dóbr Księcia Pszczyńskiego rozpoczął starania o zbudowanie szosy z Mikołowa przez Piotrowice do Katowic. Do sfinansowania tego przedsięwzięcia zobowiązali się książę pszczyński oraz spółka Thiele-Winckler pod warunkiem, że rząd sfinansuje inwestycje w wysokości 12000 talarów na 1 milę długości szosy. Rząd po negocjacjach przyznał 8000 talarów na 1 milę szosy pod dodatkowym warunkiem, że budowa rozpocznie się przed 15 maja 1852 r. Przy takim rządowym ograniczeniu zarówno książę pszczyński jak i Thiele-Winckler wycofali się z budowy.

Dopiero w 1877 r. sejmik powiatowy uchwalił budżet na wykonanie drogi przez Piotrowice. Budowę rozpoczęto w 1879 r. Droga prowadziła z Mikołowa do Piotrowic. W roku następnym budowano drogę przez Ochojec do granicy, powiatu. Długość tej drogi od Mikołowa do granicy powiatu wynosiła 9.5 km. Ulica ta nosiła nazwę Landstrasse. Pozostały odcinek z Ochojca do Katowic zbudował powiat Katowicki. Droga znajdowała się w miejscu obecnej ulicy Jankego. Było to główne połączenie Piotrowic i Katowic z Mikołowem. Nawierzchnię tej drogi wysypano szlaką, a po bokach wykopano rowy. Gdy w jezdni robiły się dziury wysypywano je kamieniem wapiennym. W roku 1929 ulicę tę wyasfaltowano.

W czasie II wojny poszerzono ją na odcinku od Ochojca do torów kolejowych w kierunku Mikołowa. Wybudowano po obu stronach szosy betonowane dróżki dla rowerzystów. Chodnik dla pieszych wyłożono płytkami. Ulica na całym odcinku była skanalizowana i posiadała ścieki wody deszczowej. Zależnie od okresu historycznego ulica ta miała różne nazwy. Przed II wojną ulica nazywała się: Mikołowska, Katowicka, Pocztowa, B. Pierackiego. W czasie wojny ulicę nazwano Adolf Hitlerstrasse. Po wojnie ulica nazywała się Armii Czerwonej, Obrońców Stalingradu, a obecnie gen. Zygmunta Waltera Jankego. Skrzyżowanie ul. Jankego z ul. Armii Krajowej oraz mały placyk przy skrzyżowaniu nazywano rynkiem Piotrowic. Pierwszą lampę oświetlenia ulicznego zainstalowano w 1928 roku na rynku.

Na przełomie XIX i XX wieku budowę głównych dróg prowadzono z inwestycji województwa. Pozostałe drogi na terenie Piotrowic powstały z inwestycji gminy. Ulicę od Ligoty do Kostuchny utwardzono kamieniem wapiennym w latach 1903-4. Przy budowie zatrudniano robotników z Włoch i Austrii. Ulica nazywała się przed wojną Dworcowa, po wojnie Dąbrowszczaków, a obecnie Armii Krajowej. Ulicę wybrukowano kostką granitową od przejazdu kolejowego do skrzyżowania z ul. Kościuszki w 1936 roku, a wyasfaltowano w 1960 roku. Most nad rzeką Ślepiotką na ulicy Armii Krajowej, prowadzącej do Ligoty budowano w roku 1910. Obok mostu od strony Panewnik znajdował się młyn wodny i tartak.

Drogę z Piotrowic do Kostuchny wyasfaltowano z końcem lat pięćdziesiątych, wcześniej utwardzona była kamieniem. Most nad rzeką Mleczną na tej ulicy wybudowano w roku 1900. Ulicę Tadeusza Kościuszki zwaną “autostradą” od Mikołowa do Katowic ukończono w 1936 roku. Wiadukt kolejowy nad ulicą Kościuszki, na trasie Ligota – Ochojec wybudowano w 1926 roku. Wiadukt nad torami kolejowymi w Gaci powstał w 1930 roku. Budowę tego wiaduktu prowadzili włoscy specjaliści. Sąsiedni wiadukt nad torami kolejowymi, stanowiący drogę dojazdową do warsztatów kolejowych wybudowano w 1925 roku. W sierpniu 1967 roku na skrzyżowaniu ul. Tadeusza Kościuszki z ul. Armii Krajowej przy stacji CPN (obecnie Orlen) uruchomiono drogową sygnalizację świetlną.

Wraz z rozwojem komunikacji samochodowej pojawiły się wypadki drogowe. Pierwszy opisany wypadek drogowy ze skutkiem śmiertelnym miał miejsce W 1928 roku. W wypadku tym samochód ciężarowy najechał na dziewczynę, która pędziła obecną ulicą Jankego krowę do domu. W wakacje roku 1930 autobus najechał ze skutkiem śmiertelnym chłopca bawiącego się na ulicy.

Pierwszą stację benzynową w Piotrowicach zbudowano na rynku w roku 1928 (skrzyżowanie ul. Armii Krajowej z ul. Jankego). Stacja ta była prowadzona przez Stanisława Księdza, który również prowadził pobliską restaurację. Dystrybucja benzyny z tej stacji działała do wybuchu wojny. Podczas II wojny samochody zarekwirowano na rzecz wojska, a benzyny nie sprzedawano. Zaraz po zakończeniu wojny uruchomiono dawną stację benzynową, która działała jeszcze przez krótki okres. W 1957 roku uruchomiono nową stację benzynową na skrzyżowaniu ulic Armii Krajowej i Tadeusza Kościuszki. Stacja ta jest nadal czynna. W początku lat dziewięćdziesiątych powstało kilka innych stacji należących do różnych firm.

W 1997 roku uruchomiono przy ul. Kościuszki stację benzynową “SHELL”, a w 1998 roku stację benzynową “BP” (obecnie JET) W 1990 roku po upadku komunizmu zmieniono w Piotrowicach nazwy niektórych ulic: ul. Czterech Pancernych na ul. ks. Jana Szurleja, ul. Dąbrowszczaków na Armii Krajowej, ul. Anieli Krzywoń na ul. ks. S. Wilczewskiego, ul. Milicyjną na ul. Policyjną, ul. Obrońców Stalingradu na ul. gen. Zygmunta Jankego, ul. L. Szabatowskiego na ul. Dziewanny, ul. ZMP na ul. Harcerzy Września 1939. Modernizację ulicy Jankego wykonano w 1999 i 2000 roku; przywrócono drogi rowerowe i założono nowe, stylowe oświetlenie. Kompleksowe badania ruchu samochodowego na obszarze Katowic przeprowadzone w 1998 roku wykazały, że w Piotrowicach na ul. Jankego w szczycie porusza się 516 pojazdów, a na ulicy Kościuszki 1103 samochody w ciągu godziny.

Źródło: Stefan Gierlotka: “Piotrowice Śląskie. Monografia dzielnicy miasta Katowice” Wydawnictwo Śląsk Katowice 2002